Անուններ
Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
| Անուններ հեղինակ՝ Լևոն Զավեն Սյուրմելյան |
Աղուոր, տրտում անուններ, անուննե՛ր գողտր, օրօրուն,
Երգերու պէս կը մընաք հին օրերէն ինձ ընծայ.
Ձեզմով մեծցող ու լեցուն հոգիս կու լայ, կը ցնծայ,
Աղօթքի համ անուններ, մեծ կերոններ իմ հոգւոյն։
Արձաններու պէս որոշ, եւ առանձին, ու հսկայ,
Տեսիլքիս մէջ լուսայորդ ձեզ կը տեսնեմ ես կրկին.
Հոգւոյս մէջ դե՜ռ կը քալէ հին օրերու նուրբ ոգին,
Մինչ կը գրկե՜մ ես Անցեալս՝ ինչպէս դիակ մ՚աղջըկայ։
Աղուո՛ր անունն է իմ մօր որքա՜ն տրտում, նազելի,
Այնքա՜ն տրտում, նազելի՝ որքան անունը Անոր.
Հօրըս անունը բարի կը մեծնայ հետս ամէն օր.
Ու անուննե՛ր ծաղկի գոյն, կամ պղնձեա՛յ, հուրո՛վ լի։
Ոչինչ ունիմ մըտերիմ ու սիրելի ես հիմա.
Թափուր հիւղակ մ՚է հոգիս՝ հիւղակիս պէս հողի գոյն
Միայն աղուոր անուններ, անուններ գողտր, օրօրո՜ւն,
Երգերու պէս կը մընան հին օրերէն ինձ ընծայ։
(1924)

