«Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...»

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
«Սիրելի Ջիվան, ընկերդ իմ հոգու...» «Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...»

հեղինակ՝ Հովհաննես Թումանյան

Օտարության մեջ
Աղբյուր. ԵԼԺ հ1, էջ 119,
ծ. ― էջ 577


* * *


Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է
           Մատաղ կրծքի տակ.
Աչքերի մթնում փայլատակում է
           Կենդանի կրակ.

Հեշտախտի տապից այրվող շրթունքը
           Խոսում են անբան,
Եվ արբեցնում է անույշ բուրմունքը
           Նորա թարմության.
Եվ այս բոլորը քեզ պատմում են ճոխ

Սիրո գաղտնիքը,
Բայց, ափսո՛ս, չըկա նաև մի պատմող,
           Թե այս աղջիկը
           Տերն է պոետի
           Հոգու և սրտի։


1892