«Հայը» (Ջիվանի)
«Հայը»
Հայը դեռ կենդանի է, ապրել կուզե, բաղձանք ունի,
Անպիտան չէ, ընդունակ է, պատիվ և հարգանք ունի,
Ինչ արած, որ արտաքուստ ճնշված է, տանջանք ունի,
Նա վհատիլ չի գիտեր, առաջ գնալու ջանք ունի,
Լուսավոր ազգեր լսեցեք ձեզի աղաչանք ունի,
Ապրելու միջոց տվեք, մեռնել չի ուզիլ կյանք ունի։
(Կրկն.)
Այլև այլ ազգաց նման չի գիտեցել միշտ լավ հայը,
Հուսալով ապագային, սովորել է տոկալ հայը,
Մարդասերներ, օգնեցեք, պաշտպանեցեք լքյալ հայը,
Ձեր արած լավությունը երբեք չի մոռանա հայը։
(Կրկն.)
Հայ սերունդը յուր տիրողին միշտ եղել է անձնվեր,
Յուր կրոնի ազդեցությամբ ճանաչվել է մարդասեր,
Բավ է նրան չարչարեն անգութ մարերը վատ շվեր,
Ձեր շնորհիվ նա էլ թող դառնա մի կտոր հացի տեր։
(կրկն.)
Քանի որ աստվածը հային կյանք է տվել դեռ ապրելու,
Դուք ևս կյանք ցանկացեք, ցավ միք կամենալ մահացու,
Պահեցեք իբր հիշատակ այդ ծառը, հին, պտղատու,
Բաց արեք ձեր աչքերը, եղեք բանին վերահասու։
(կրկն.)
Ողջ հողային գնդի մեջը միթե չկա հային համար
Մի կտոր հող, որ նրա որդիքը անեն ցանք ու վար,
Վերը աստված, վարը դուք եք որբերուն տեր բարերար,
Վաթսուն ու մեկ հոդված բավ է պահեցիք անկատար
(կրկն.)