Ամպի ծալքերը

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Մրսում եմ Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ Ամպի ծալքերը

Վարդան Հակոբյան

Արյան տեղ
***

Ամպի ծալքերը ձեռքով ետ տանեմ.
Արեւը գուցե այնտեղ է պահվում,
Նրա հետ լեռան ճամփեքով քայլեմ,
Սերս որպես լույս ցրեմ աշխարհում։

Եվ օրդ բացվի իմ սիրո միջով,
Ժպիտներիդ մեջ ծլեն նոր երգեր,
Քեզանից թաքուն՝ կարոտիդ կանչով,
Երազներս քո աչքերում ծաղկեն։

Հետո մոտ բերեն ինձ քո աչքերը
ՈՒ ձայնդ շրշա հոգուս ականջին,
Ասի, որ իրավ, հաճախ էլ սերը
Վերջից է գալիս, դառնում... առաջին։