Անորոշություն

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Օդ Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Բ՝ Անորոշություն

Վարդան Հակոբյան

Արփագետուկ
ԱՆՈՐՈՇՈՒԹՅՈՒՆ


Գիշերվա խորքում մի դուռ շրխկաց,
որին հետեւեցին
հեռացող քայլերը։ Իսկ աստղերի լույսը անվրեպ չէր։
Ես էի, որտե՞ղ էի գնում՝
այդպես էլ չիմացա։

Չեմ էլ հասնում, որ իմանամ՝ ուր էի գնում։