Անուշ շըէնըս՝ Կըճօղօտըս
Անուշ շըէնըս, Կըճօղօտըս...
(Արցախի բարբառով)
Մըէր Արցախն ա մհէնգյ հըէռվում,
Ըտրա հէտէ շատըմ էրվում,
Բայց վէր թօռնըս ա «ապա»* կանչում`
Սըէրտըս տէղան յըէր ա թըռչում։
Մըտքավ նօրից շըէնումնըմ յէս,
Էս հինչ քյալյագ յըէկու կըլխէս,
Մինչէվ Շօրէն թաղնըմ հըսնում`
Վէշմինին էլ պըտահումչում։
Էս շտէղը՞ն մարթիքյ քըեցալ,
Էս կյաղլուվը՞ն նահանք կացալ,
Կյուղլուկանէ խաղըրածըմ,
Լուխճու շատ հիշտ միշտ քյիթածըմ։
Բայց սա հանցա օրիշ խաղ ա,
(Սա խաղ չի, սա սըրտու դաղ ա),
Էս հինչուվը՞ն շըէնը թողալ,
Շտէղը՞ն մարթիքյ տըէղափօխվալ։
...Զուրթնանումըմ, լյուսացալ ա,
Մըտքումըս` մըէր շէնն ա հյալա,
Ծըմըկնէրումնըմ մըեր` մինակ,
Քէրծէն կըլխէն Ճյինջըքարա։
11.01.2024 թ., Երևան, Շենգավիթ
___________
*) «Ապա» - Պապի