Աշխարհի բանը (Ջիվանի)
Աշխարհի բանը
Խաբեբա աշխարհը, թե լավ նկատես,
Քիչ կճարվի հավատարիմ բարեկամ,
Որքան մարդու հետ պինդ սեր հաստատես.
Նա չի մնա քեզ հետ սիրով հարաժամ։
Թե դառն չլինի աշխարհի բանը,
Մարդիկ ինչու կհակվին դեպ դաժանը,
Թող դու արենակից, մերձ ազգականը,
Եղբայրն յուր եղբորը չի սիրիլ անգամ։
Միթե պատվիրած չէ անմահ հզորը,
Որ պատվել չի որդին յուր ծնող մորը,
Ատելության ոգին ծագեց այն օրը,
Կայենն ու Աբելը երբ ծնավ Ադամ։
Տես, Ջիվան, մեղրի տեղ ծախելով լեղին
Խարդախը կխաբե խղճուկ անմեղին,
Նախանձը շատնալով մարդկային ցեղին,
Ափսոս, սերը պակասում է ամե-ամ։