Աշխարհ (Ջիվանի)
Աշխարհ
Օհ, օհ, արարիչ, աշխարհը խաբեբա է դարձել,
Ուխտը ուրացող, տերը ատող՝ Հուդա է դարձել,
Կարծես վերացել է հողային գնդիցը ամբողջ,
Ճշմարտությունը կեղծ ստության ծառա է դարձել։
Ինչպես Սողոմոնը հիշել է իր առակի միջով,
Խղճուկ քաղաքիս դատավորը տղա է դարձել,
Լսել է գյուղի տանուտիրոջ վրայի լույսը,
Եվ հաստատել է յուր մշակը — վկա է դարձել։
Երեկ մյուս օրը սարերում անգործ թափառողը
Մարդկանց քարոզիչ, ծայրագույն աբեղա է դարձել,
Ով որ ժամագիրքը, սաղմոսր լավ բերան է արել
Չորս ճեբ1 տվել է, գյուղերում քահանա է դարձել։
Որդին թողել է հորն ու մորը խեղճ ու մոլորված,
Օտարի մոտը գնալով տնփեսա է դարձել,
Չէ, չէ, Ջիվանի, բավական է խաբվեցար այդքան,
Գիտցածդ հրեշտակն հիմա սատանա է դարձել։
1889
1. Չորս ճեն, այսինքն՝ չորս հարյուր ռուբլի (կաշառք)։