Աչքովս ընկավ մի նետված ջութակ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Մտածմունք Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ Աչքովս ընկավ մի նետված ջութակ

Վարդան Հակոբյան

Անունս թողել եմ դրսում
***

Աչքովս ընկավ մի նետված ջութակ,
ջարդված ու անշուք...
         Անբացատրելի
ինչ-որ դող խաղաց
իմ արյունն ի վեր՝
         ինչո՞ւ են նետել,
նետո՞ւմ են, արդյոք, ջութակն էլ այդպես,
ինչքան էլ որ այն
հնացած լինի...
        Չէ՞ որ կարող է
        նրա լարերում
դեռ ապրում է, կա ինչ-որ մեղեդի,
անուն չունեցող ինչ-որ մի նվագ,
որ դեռ նրանից ոչ ոք չի հանել...

Ինչ-որ ցավ խաղաց իմ արյան վազքում։