Առավոտ (1901) (Ջիվանի)

Առավոտ

Առավոտ, մի բացվիր, աքլոր, մի խոսիր.
Երեխան քնած է, դեռ չի արթնացել.
Արև, որդուս ննջարանը մի մտնիր,
Լույսի կյանք լինելը նա չի հասկացել։

Լռե աքլոր, զուր տեղը մի ճղճղա.
Զավակս ննջում է, քեզ լսող չկա՛,
Թող, սիրելիս, թող ինքն իրան արթնանա,
Մանկիկս փոքրիկ է, դեռ չի մեծացել։

Սպասիր, առավոտ, մի քիչ ուշ արի,
Գառնուկս հիվանդ է, թող հանգիստ քնի,
Բժիշկը թող չի տալ՝ որ շուտով զարթնի,
Նորատունկիս մասին բան եմ իմացել։

Հարկավոր է զգաստ, արթուն մնալս,
Պագշոտ մանկամոլ է իմ ոխակալս,
Ոչ ոքի սրտով չէ ճետ ունենալս,
Ողջ աշխարհը ինձ վրա է բարկացել։

1901

---