Բանաստեղծ (Ջիվանի)
Բանաստեղծ
Բանաստեղծի բնական ձիրքը միշտ վառ կլինի,
Խելքը ամփոփ, բոլորված, միտքը պայծառ կլինի,
Թե հարվածե, թե գովե՝ նա անաչառ կլինի,
Բանաստեղծին չհարգող մարդը թշվառ կլինի։
Բանաստեղծին ճշմարիտ մարդկանց կարգն են դասում,
Հոգվո, սրտի սփոփանք նորանից են սպասում,
Ւնձ նման չոր ու ցամաք գրողներուն չեմ ասում,
Դրախտ նկարագրեմ չորցած անտառ կլինի:
Բանաստեղծի աչքերը փորձաքար են հաստատուն,
Չեն դադարի քննելուց լավ ու վատը օրն ի բուն,
Ծածկված գաղտնիքները շուտ իմացող, զգայուն,
Գրելու մեջ սոխակից քաղցրաբարբառ կլինի։
Բանաստեղծի տաղանդի հետ թե եղավ ուսումը,
Գրածներում կփայլի կինամոնը, քրքումը,
Ո՞րտեղ գտնեմ Րաֆֆիի մտքերի ընդլայնումը,
Որ մի չոր փայտ էլ գովե պտղատու ծառ կլինի։
Ջիվա՛ն, բանաստեղծներուն մեծ հոգի հսկա գիտեմ,
Նորանց ամեն խոսքերը անգին շափյուղա գիտեմ,
Բանաստեղծի գրիչը երկնային ընծա գիտեմ,
Ժողովրդի կրթելով բարյաց պատճառ կլինի։