Գարուն (Ջիվանի)
Գարուն
Գարուն, դու գարուն, սիրուն եղանակ,
Շտապիր արի, քո հոտիդ մատաղ,
Թող այգում բացվին վարդ ու մանիշակ,
Սոխակը երգե գարնանային տաղ։
Արի, ո՛վ գարուն, թմրած բնության
Զարթեցուր քնից, նորից տուր հոգի,
Ամեն դաշտ ու ձոր, սար, բլուր ցնծան,
Թող մեր աշխարհը վերստին ծաղկի։
Պառավ ձմեռը մեզ ձանձրացրուց,
Երկար մնալով մեր երկրում հյուր,
Փչելով ցուրտը նա սառեցրուց
Ծով, լճեր, գետեր, առվակ ու աղբյուր։
Սպիտակ, սառն վերմակի տակից,
Գլուխդ ցույց տուր, սիրուն ձնծաղիկ,
Քաղցր զեփյուռը թող քո քամակից,
Մեզ բերե նոր լուր, գարնան ավետիք։
Դու արքայության տիպար ես, գարուն,
Ձմեռն դժոխք է կենաց տանջանք,
Ուրեմն բացվիր ուրախ, զվարթուն,
Տուր հողին, ջրին նոր հոգի, նոր կյանք։