Գարուն (1895) (Ջիվանի)

Գարուն

Էգուց էլ օր կբացվի նոր գարունը,
Սասունը կդառնա դրախտ երկնային.
Կկոչե յուր ցրված որդուց անունը,
Կհավաքվեն այնտեղ քաջերը մին-մին:

Մակար, ինչ կխորհես ասա ինձ, խնդրեմ,
Չպիտի՞ մասնակցես սուրբ գործին վսեմ
Քու այստեղ մնալուդ ես հավատալ չեմ,
Կդառնաս հայրենյաց գիրկը դու կրկին։

Այնտե՛ղ պիտի ծագի արև հայերուն,
Այնտեղ պետք է տրվի պարգև հայերուն,
Գնա եղիր թիկունք ու թև հայերուն,
Տար քու եղբայրներիդ հետդ միասին։

Եկ Ջիվանուս լսի, հետևիր մտքիս,
Դարձիր քու երկիրը, դարձիր իմ հոգիս,
Ինչ որ կորցրել ես այստեղ կգտնիս,
Մի մոռանար սուրբ Սասունը թանկագին։

1895

---