Jump to content

Գեաֆ (Ջիվանի)

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Գեաֆ
Պաղ աղբյուրի մոտ

Գեաֆ


Լսիր, սիրելի, իմ աղաչանքս՝
Արժան համարե լուր պաղատանքս.
Կեղծ մի համարեր իմ գովասանքս,
Սրտով սիրում եմ քեզ, բարի կյանքս:

Աստված վկա է, քեզ սիրում եմ շատ
Եղիր միամիտ, ընծայե հավատ,
Լինիս երանի սուրբ ու անարատ,
Սա է հարաժամ ցանկալի ջանքս։

Ամեն առավոտ խնդրում եմ այսքան,
Սրտիդ համեմատ տերը տա արժան,
Առաձց քեզի ես եմ կիսակենդան,
Շատ է նազելի, միշտ գորովանքս:

Ափսոս, գեղեցիկ, չես նայում ինձի,
Տեսույդ նայիլը խնայում ինձի,
Իզուր մի մաշեր ներկայում ինձի,
Արդեն կա վաղուց իմ տոչորանքս:

Եղիր Ջիվանուս հաստատուն ընկեր,
Խավար մտացս լուսատու լապտեր,
Սպասելով՝ ինձ չմնաց համբեր,
Սաստիկ ավելացավ իմ մոլորանքս: