Գյուղացու կյանքից (Ջիվանի)

Գյուղացու կյանքից

Տեսնենք մեր ցավն ո՛վ կըհոգա,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր,
Էգուց պարտատերը կուգա,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր։
Ընկերդ վաշխառուն տարավ,
Անգթաբար մորթեց կերավ,
Լծիդ ծայրը գետին ընկավ,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր։
Չունիմ մի մարդ հավատարիմ,
Օգնե, վերքս փարատե իմ,
Ո՞րտեղից քեզ ընկեր գտնիմ,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր։.
Գերդաստանս քաղցած, տկլոր,
Լաց է լինում զերթ սգավոր,
Մնացել եմ մտամոլոր,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր:
Ուր է որ չէ՛ կուգա հիմա,
Անգութ վաշխառուն անզգա.
Քեզ էլ ձեռքես կառնե, կերթա,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր։

Մնաս բարով, քաջ հոգատար,
Թանկագին ընկերս արդար,
Գուցե էլ չտեսնենք իրար,
Պառկի՛ր, կարմիր եզս, պառկի՛ր։

1902

---