Գութան

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Արագիլ Գութան

Հովհաննես Թումանյան

Ծիտը



ԳՈՒԹԱՆ


Լուսը լուսացավ,
Բարին շատացավ.
Վաղ լուսաբացին
Գութան լըծեցին.

Հորովել հո՜...

Գութանը լարած,
Հոտաղը շարած,
Մաճկալը մաճին,
Ձեռը ականջին.

Հորովել հո՜...

Գութան ջան, վարի՛,
Ակոսը շարի՛.
Թափ տուր, թև արա,
Շուռ տուր, սև արա.

Հորովել հո՜...

Ցանենք, արտ անենք,
Հնձենք, տուն տանենք,
Ունենանք շատ հաց.
Օրհնյալ է աստված.

Հորովել հո՜...


1907