Դեղձանիկ (Ջիվանի)
Դեղձանիկ
Վանդակի միջին դեղձանիկը տխուր է երգում,
Տե՛ս, երկյուղիցը կուչ է եկել, տրտում է, տրտում,
Բռնի, ակամա տերը նրան տալիս է երգել,
Բարկությունիցը աչքերիցը կայծեր է ցայտում։
Ձագերն է հիշո՞ւմ, թե սիրուն ընկերը միայնակ,
Արդյոք նրա մտքիցը հիմա ի՞նչեր են անցնում,
Սարերու վերա, դաշտերու մեջ ապրել է անկախ,
Պարզ օդ է ծծել, ծլվլալով ճախրել է հանգում։
Թռչնորսը նրան որսացել է ծախելու համար,
Երբեք չգիտե խղճալին ո՞ւմ ճանկն է ընկնում,
Հույս մի ունենալ, Ջիվանի, թռչունի ազատման,
Կարոտ ձագերուն, վանդակի մեջ շուտով է մեռնում։