Դիիբեիդ (Ջիվանի)
Դիիբեիդ
Օրըստօրե զբաղմունքս
Շատանում է, իմ սիրական.
Տրտմելով՝ երիկամունքս
Վատանում է, իմ սիրական։
Այս աշխարհը չկա մեկ բան,
Որ չլինի կենաց տանջան,
Կյանքս խախուտ ծառի նման
Տատանում է, իմ սիրական։
Ջիվանն եմ, աշակերտ ջանքիս,
Չափը չկա տառապանքիս,
Կամաց-կամաց ուժը կյանքիս
Հատանում է, իմ սիրական։