Զուր ջանք (Ջիվանի)

Զուր ջանք

Որ նավը ծովն ընկըղմի,
Խղճուկ նավավարն ի՞նչ անե,
Կույրը միշտ վազում է տղմի,
Նրան լույս ղամբարն ի՞նչ անե։

Խլին թե՛ լավ ասես, թե վատ.
Կըկարծե իրան համեմատ,
Սևին սապոն, խևին խրատ,
Ծռին գաղափարն ի՞նչ անե։

Թանը լավ է միշտ սովորին,
Քանց բաժակը թագավորին,
Շքից վախեցող զինվորին
Հրացան, ասպարն ի՞նչ անե։

Նեղ տեղից չի գնալ լայնը,
Բանը չը հասկացող ունայնը,
Երբ մի մարդ չի լսեր ձայնը,
Խեղճ քնարահարն ի՞նչ անե։

Զուր է ջանքը, աշըգ Ջիվան,
Բույսը այնպես է բնական՝
Փայտին-ոստոտ և անպիտան՝
Հյուսնի սուր տապարն ի՞նչ անե:

1896

---