Jump to content

Էջ:Աթաբեկ Խնկոյան, Աղւեսն ու պուտուկը.pdf/16

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Այս էջը սրբագրված է

ՊՍԱԿ — ՊՍԱԿ

Պսակ-պսակ, տիկնի պսակ, փեսա՛ն եկաւ լիքը քսակ։
Տիրնա-նինէ, տիրնա-նինէ՛, զուռնի ձէնը գեղով մին է...
Բօյը չինար, մէջքին քամար, աչքերը ծով, ունքը կամար.
Տիրնա-նինէ, տիրնա-նինէ. էս մեր փեսան շատ անգին է։