Այս էջը սրբագրված է
«Է, մտածում է գիւղացին, ոնց անեմ, որ մինչև էդ գնամ հրացանս բերեմ՝ աղւէսը չը փախչի»։
Պատուկն առավ ու կործեց բնի վրա։ Քամին փչում է... պուտուկը բըւացնում է—բո՜ւ, ո՜ւ, ո՜ւ... «Այ էսպէս. էլ դուրս կը գա՞յ։ Կը կարծի թէ մարդ է խօսում»։ Պուտուկը կործեց ու գնաց։
