միայն թէ նա շատ փոքր է: Աշխատեցէ՛ք, որ նա մեծանայ, որովհետև ամենքը մեղրամոմից շինած գլխի չեն արժանանար: Ու այս խօսքերից յետոյ, խոշոր ասեղը այնչափ գոռոզութեամբ բարձրացրեց գլուխը, որ թաշկինակից դուրս ելաւ և ընկաւ խոհանոցի լուացարանի մէջ, երբ խոհարարուհին լուանում էր ամանները:
—Ա՜յ, այժմմենք կը ճանապարհորդենք, ասաց ասեղը, միայն թէ վախենում եմ որ չը կորսուեմ։
Արդարև կորսուեց:
—Ես արժանի չեմ այս տեղերին, ես չափազանց նուրբ եմ, ասաց ասեղը, մինչդեռ պառկել էր լուացարանի յատակում։ Բայց գիտեմ, թէ ո՛վ եմ ես, և այդ բաւական է, որ ինձ հպարտացնէ:
Եւ նա պահում էր միշտ իր յոխորտ կերպարանքն և ուրախ տրամադրութիւնը:
Մինչդեռ նա լուացարանի յատակին այդպէս ձգուել էր, նրա վրայից լողալով անցնում էին փայտի կտորտանքներ, յարդի շիւղեր, հին լրագրի պատառներ և այլն:
— Տեսէ՛ք, ի՜նչպէս այդ բոլորը լողում
