շոր ու անպտուղ էր և սկիզբ գրեց հանրածանոթ սովին։ Այս քոլոր նեղությունները տարավ Քյուրքչյանը և նրա չարքա– շության, համբերատարության արվեստի մե; ձեռք րերտ» Տմտոլթյտն ս, աո,գները բազմաթիվ լո, սանկարներն էին, որոնք պատկերացնում էին Անիի մասերը մի ճշտությամբ և զարմանալի նրբությամբ որ լուսանկարչական գործիքից կարելի է սպասել։ Լուսանկարները փոքրիկ էին, ստերեոս– կսպի հարմարեցրած, բայց չափազանց պտրղէին արտահայտում յուրաքանչյուր գիծ յուրաքանչյուր գիրք, Նրանք ցույգ ավին, թե որքան հեռու էին իսկականից Տեքսիէի և Կեստ– ների գործերը,
Բյուրքչյանը կենդանացրեց Անին ժամանակի խորտակող ժանիքներից ազատեց հռչակավոր ավերակները, Իր ժո. էովածո,ի միայն առաչին հատորը նա կարողացավ հրատա-հակել, որ բաղկացած էր 40 նկարներից, Չնայած իր թան. կոլթյանր ժւղովտծուն տարածվեց արժանի գնա հա տո,թյուն գտավ և ալնռւհետև Անիի ավերակները հայ հարուստ ըն ոանիքների մե; էին հիացմունք տարածում, Մինչև այդ "ւ "Ք էէր կարողացել ժողովրդական սցնել Առած քտզաքր, Միևնույն ժամանակ Քյռրքչյանի ժողո–
ֆեսոր Պատկանյանր մի փոքրիկ բրոշյուրով ծանոթացրեց ուս հասարաԱոլթյանը այդ ժռ,լ,,վածոլի հնագիտական ար. ժեքի հես,,
Այցե,ուն1րի թվի աճման հ1 տ ;տ,լմանում I ն և նկարա. գրռթյունները, որոնք զանազան ժամանակ տպագրվեցին մեր պարբերական հրատարակությունների մեշ, Ավելորդ և անհնարին է այստեղ հպատակ ել ալն բոլոր գրվածքները, որոնք վերաբերվում են Անիին, Կասենք, որ դրանք մեծ մա ,ամբ ճտնաղարհորդակա ն թեթև նկարագրություններ են, ուր այցելս,ի տրամադրությունն ու զգացմունքներն են նկա-,,աղբվում, Բայց պարտավոր ենք պղ բազմաթիվ գրվածների մե; հիշել մեկը, Ե. Գեղամյանցի «Ախալցխայից մինչև Անի, որ տպվեց «ՓորԽ ամսագրի ,,եշ 1880 ին, Գեղամյան–
