Էջ:Երկեր - Սրբուհի Տյուսաբ.djvu/139

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


զինին ձայնը իբրև սարսուռ սահեցավ տարածության մեջ։ Ան* խոս՝ ականջ կը դնեինք անհուն սքանչացմամբ, երբ Կոմսն սրտահույզ ընդհատեց լռությունն ըսելով* «Մա՛ յտա, կը փա*, փագեի այս աղոթքն ունենալ իբրև մահվան ձայնակցություն, ե ովկիանն իբբև գերեզման։ Մե ռնի՚նք, գոչեց, քանի որ երջան^ կություն չենք կրնար գտնել երկրիս վրա»։ Կարծես թե անե֊> րևույթ զորություն մի առ այդ կը մղեր զինքը։

Ես շփոթած և անձայն կը կենայի առանց կարենալ սրտիս հուզմունքն հանդարտեցնելու։ ((Ի՜նչ հիմարություն, ըսավ, անմիջապես զգաստանալով♦ միթե անգթություն չէ* այսչափ ևրկն ային շնորհք երերուն պատանքի ներքև թաղելու փափագն Իէնենար>ւ նայն միէոցին աղջիկս կը մոտենար զվարթ աղա֊ դ ակներս վ, կարծես լար խորհրղո մի վերջ տալու համար։

0 բերնիս հ ահ ղ արտ սրեն կր սահեին մսւերիմ խոսակցու֊ թրսմլւ, ե կամ սքանչացմամբ հանղեպ բնության հրաշալյացէ •Տ կար լղլարւվս անկարելի Է ինձ երկար շրջագայություններ րնել, և քանի որ Կոմսը գոհ չըլլար առանձին ժուռ գա լեն, սլարտավորեցա ուղեկից ԸԱաԷ իբենճ այցելել տալոլ մտոք Այա ֊Ս ոֆիա յի եկեղեցին՝ քրիստոնեության հրաշալի տաճարը։

Գոթա կան ոճով կառուցված Կոստանդիանոսի տաճարին վեհությունը, գործադրության մեծությունր, հասպիսե և պորփյուրե որմունքն, հարյուր սյուներն Եփեսոսի տաճարեն փոխադրած. ութը գմբեթներն որոց բարձրագունին վրա հսկայա֊ ձև խաչ մի կա նշմարելի մինչև ցարդ։ Թևարձակ

չորս հրեշտ ակաց ազարտ յալ դեմքերր, վերջապես հոյակապ տ աճարին ամբողջության կատարելությունքն ղարմացմամբ գրավեցին Կոմսին երևակայությունը։ Լատիներեն տառե« րով դրված արձանագրություն մի մանավանդ մեր հետաքըր֊ քրությունը շարժեց, երբ կանանց մեծատարած վերնատան աջակողմ յա մեկ անկյունր, գեսփնը մ արմ աբիոնի վրա, Վենե– ս՛իկի Հենրիկոս Տանտոլո Տոժին անունր կարդացինք։ Այս Տո~. <)ը Կոստանղնուպոլիս եկած Էր 13-րդ գարուն, ըստ խնդրա* նաց Ալեքսի Անժի, որո հայրը՝ Իսահակ Անժ, գահընկեց եղած Էր յուր եղբորմեն, և բռնվելով բանտարկված Էր։ Խաչակիրներն և Հենրիկոս Տանտոլոն՝ բռնակալը վանելեն վերջը ի Կո ստանգնուպոլիս հաստատվեցան, որով սկիզբն եզավ Լա*

117