- 210 -
սովորական աեսակէն չէինգ անկողնին ծայ^ րը կը նսաէր ու. կր ծխէր ♦ իսկ Ա*ալրիաիոս իր աշխատութեան սեղանա տախտակին աււքեը կեցած% մէկ կողմանէ կը խօսէր 9 մէկալ կողմանէ ընկուզենւոյ կամ՝ կսպնւոյ փայա կը տաշէր ։ \յրբեւ& սըր ՚կգուարգ ուղքի վրայ կ՛եցար՝ մէյ մը անոր աշխա^ աոլթեանը վրայ նայելու Համար • երբեմն ալ \$աւրիաիոս քիչ մը աաենուան Համար աշխատավքը կը թողուր 9 սիկաբ ւկլ կը վա^ սէր ու կու. գար անոր քովը կը նսաէր ։ յյնանկ եղաւ, որքիչ քիչ^ այս երկու երի., աասաբգնեբն իրարու Հեա մեծ սիրովյմը կապուեցան է \Հաւրիաիոս անզգալի կեր^ պով^ ալն վիճակին Հասաւ որ մաեբմու^ թեամբ իր սիրաը կէս մը կը յայանէբ ա^ նոր • թէպէա խոՀեմաբւսր իր աււքի ան^ ցուց ած կենաց անկարգութիւներուն վը, րայ խօզբ չէր բանար 9 րայց ղեղուն սըր֊ աւ»Հ կը խօսէր իր քրոքր վրայ է որ նոյն յարկին աակ կ՚աշխատէր • \\րր \լգուարգ , որ փափուկ 1ւ բանաստեղծական կագ, մուածքով^սիբտ ունէր 9 այս եղբայրական կենաց պաամութիւնները կ՚ախորժէր . Լ. թէպէտ կը փափագէր անոր երիտասարգ քրոքն Հետ ճանչուորելու , րայց քաղա^ քավաբոլթեան Համար գեււ չէր Համար ^ ձակած աղաչելու աւրիաիոսի որ զինքն անոր ներկայացընէ . 1ւ զարմանալին այն է% որ \Հաւրիաիոս թէպէտ սաուգիւ ի^ րեն վրայ սէր ունէր է սաստիկ լռութիւն
□ւցւէւշտճ ԵV ՀյՕՕՀւՇ
