Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/129

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


է։ Եթե այդ լի£եր պատճաոը, tl իՕ^տ^ւ ծտարները գումարներ կնվիրաբերեին իրենց ունևոր գրողներին այդպիսի դեպքերում։ Բայց թողնենք օտարներին։ Այո՛, շատ ու շատ է ցանկալի, որ այդպիսի օրերը դրամականի խնդիրը չգար մեջտեղ, և ով ավելի շատ կցանկանար որ այդպես լիներ— եթե ոչ հենց ինքը գրողը; Ամեն մինը, րր ւկպրծում է թե անհարմար մի բան կա, չգիտեմ ինչու՝ կպրծում է, ւթե միայն գրողն է, որ չի զգում այդ։ ;%ոեք ձեր գրականությունը պասելու և ձեր հարգանքն արտահայտելու հարմար ու ^վա|ե|ուչ Տևը։

Այդտեղ ւէլ հո գրողը չի մեղավոր, որ դուք չեք կարողանում գրականություն պահել կամ արժանավայել կերպով ցույց տալ ձեր հարգա՛նքը։

Մտածում եք գրողի մասին, հոբելյան եք ՚.ստնոէմ, չպետք է մոոանաք, որ նա զգալ գիտի, պետք է միշտ ի նկատի ունենաք նրա ինքնասիրությունը, նրա հոգու հպարտությունը, նրա սրտի քնքշությունը, այլապես կարող եք աղավաղել ու աղճատ ել այն, որ ամենասուրբն ու ւամենա(Խւ>|դ*ն £ նրա մեջ և որ ամենաթանկը պիտի լինի ձեզ համար։

Տողերիս գրեւա աոիթը օովեց «Xh$. jmc.TOK»-mtf տպած մեր ււիրկւի նկարիչ Գ. ք|%ս^ինջտւյանի հոդվածը Տիրվանզադէփ հոբելյանի առիթովս 1|րի մեջ խոսում է վիպասանի նյութական կացության ւմասին յթեև բարեկամավարի ու սիրով, բայց և ւպնպես ծանր տպավդրություն է սանում։

.Ցավում ենք ւմանավանդ, որ Քաշինջաղյանն է պյդպես խոտում։

Զգպյշ ւպետք է աինել։

Երկար տաիիների ընթացքում շատ ուրախ ու տխուր օրեր ւե1ք անցկացրել միասին։ Բայց այնպես է մեր կյանքն ու ճակատագիրը, որ ուրախության ժամանակ Էլ՝ չես իմանում՝ ուրախու–» քէքունն Է շատ, թե ^տխրությունը։ Հորեկանի ժամանակ Էլ՝ չես խ

126