Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/164

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Ատ՛, էս ազգը դառը ժամանակների ու վայրենի հարվածների տակ ջախջախված* խանգարված ու խաոնված մի խալխ է դարձել ու դեռ ուշքի չի եկել ՛՛նորից,՛մի ամբողջություն չի դարձել ու չի ապրում իր կյանքով, թե չէ ի՞նչպես կարող Էր պատահել, որ Սայաթ-Նովայի երգերն ՛ու գերեզմանը մնային մոռացված։

Հայոց նորաբաց Դրական Ընկերությանը որոշել Է մոտիկ առաջիկայում կազմակերպել հատուկ Սայաթ-Նովային նվիրված մի գրական-երաժշտական երեկո և շիրմի խնդիրն Էլ Էս անգամ կարգի կդրվի։

Եվ արժե, որ հայ ժողովուրդը երբեմն-երբեմն էս հարազատ, գեղեցիկ ու՛ մեծ անունները հանդես բերի ու ջերմանա նրանց մշտավառ հոգիների անշեջ կրակով։