Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/188

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Vi\\\\i: Inj տիրացու U. Հ. կամ պարոն 11. Հ., ես ոչ ոտսակտն AJieuyiUK.'i-ß եմ փոխեյ Մանուշի, ոչ HijaiiyuiKa-fl եմ՛ փոխկ Ա՚անակխ ո> Ուլիկը Դաոնիկի, Էդ ամենը զուտ հայկական են, նաւ ժողովրդական հեքիաթից, Վասպուրականի վարիանտից, ո|ւ < 11ւ(է Է աոև\ հանգ<ացյալ> Սրվանձտյանը և տպված Է նրա «Ս՚անանատւմ»3, հեքիաթի անունն Էլ հենց Դաոնիկ ախպեր, ինչպես կոչվում Է նաև հայկական ուրիշ շրջաններում, օրինակ Արարատյան երկրում։

Էսպես կխոսեի ու կպատասխանեի: Բայց որովհետև նրա ոճից ու շնչից, տգիտության հետ կաթում է և հոգու վատությունը, չարությունը, ստիպված եմ էսպես ասելու։

— Տիրացու I). Հ. կամ պարոն Ս. Հ., գնացեք կարդացեք «Մշակի» 1910 թվականի 169 և 170 համարներում Դրամբյանին տված պատասխանս4, դա կլինի պատասխան և ձեզ, այլև իմացած եղեք m միշտ մի տներդ պահեցեք, որ եթե աստված ձեզ րերան է տվել՝ նրա համար հո չի տվել, որ էդպես անմիտ ու ա նքադաք ավար ի կերպով լեն-լեն բաց անեք, ձեր խելքի ցը դուրս բաներից խոսեք ու գրողներին քննադատեք, այլ նրա համար, որ հաց ուտեք։

|օՈՍՔ ՐԱՖՖՈԻ ԳԵՐԵԶՄԱՆԻ ՎՐԱ

ճապոնացիների մեջ մի գեղեցիկ սովորություն կա, որ դիմում են իրենց մեռած գործիչների հոգիներին, ինչպես կենդանի մարդկանց։ Հետևերս| էս գեղեցիկ սովորությանը, էսօր Հայոց Գրողների ւ՚նկսրոդսան անունից ես դիմում եմ Րաֆֆու հոգուն։

Անմահ հոգի , որ հայի բազմադարյան տառապանքով ու հրա լավ ապագայի կարոտով լցված՝ քո տաղանդի կախարդական ուժով դուրս կանչեցիր անցյալի մութից ու ապագայի անհայտությունից հրապուրիչ պատկերներ ու հերոսական դեմքեր ու նրանցով վառեցիր, ոգևորեցիր վհատներին, որ տկարներիս հա մար ձակ ո ւ թյո ւ ն ներշնչեցիր ու ղրկեցիր հզորների դեմ նահատակության արյունով լվանալա և սրբելու ստրկության ար–

181