Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/252

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


եվ բնավ չափազաէ1ցութ1է1էն չէին Էն բոլորը, ինչ որ դարձրին բբտաոփան շաբաթը Թիֆլիսում՝ տոնական շաբաթ։

Եվ ահա էս ամենի համար պարտականություն եմ զգում եղբայրական համբույր ուղարկելու նբանց, Ռուսաստանի լավագույն զավակներին, որ կյանքում լավագույնն են փնտրում, ընտրում ու սիրում։

Վերջապես եկավ վաղուց սպասված գիրքը—Поэзия Арме-нии-ն, Հայաստանի բանաստեղծությունը։ Եվ ոուսերենից ու ռուսախոս հայերից նրանք, որ միայն Հայաստանի թշվառությունն էին լսել, կոտորածներն ու սարսափները գիտեին, այժմ կտեսնեն և նրա բանաստեղծությունը ու կսիրեն։ Զեն կարող չը– սիրել, որովհետև ինքը ամբողջ սեր է, իսկ, մեր անզուգական Սայաթ֊Նովայի խոսքով ասենք, «Սերը սեր կու բերե…» և

«Աշուղի լեզուն բլբուլ է, Օրհնանք ունի, նալաթ չըկա…»2։

%ակտԱտթյտՕ մի|ոցով հոգեկան կապ է հաստատվում ք|ւսյ ու ոոա ժողովրդի միջև, և էն անարյուն, բարոյական նվաճումները, որ անում է ու պիտի անի հայ ժողովուրդը թե՛ Ռուսաստանում, թե Ռուսաստանի սահմաններից դուրս՝ նոր են ու, անկասկած, շատ թանկ։ Եվ լուրջ է գործի սկզբնավորությունը։

— Ռուսաց գրողներից շատերն այժմ զբաղված են հայոց գրականության ոաումնասիրության ու թարգմանության գործով։ Օրեցօր աւխյի ու աւ|ելի են ճանաչում ձեր բանաստեղծությունն ու ձեզ, և ահա թե ինչեր են գրում իրենց նամակներում, ասում է ոտս մածանուն բանաստեղծը՝ Վ. Ռրյոաովը, որ էդ գործի գլուխն է կանգնած Մոսկվայում, և հայտնում է ոոա նշանավոր գրողների կարծիքները՝ լիքը հրճվանքով ու սիրով։

Եվ իր դասախոսությունը «Հայ բանաստեղծության մասին» ^ընդհանուր ա^տւմով թերևս կարելի լինի ո^ս՜՝ ՝:4^ա6#'Ի էդ հրճվալից վերայ^իմունքի ստտահ^յտոէյ^յունը համաիելէ

Ш