Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/264

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Տերտեր առնենք, նույնը* ^ե*ոք է էոուն օրհնի* մկրտիչ '!*ւսս»~ 1|իք թաղի… ,

Իսկ եթե նույնքան գեղարվեստագետ, գրող, գիտնական ու հսաս|արակաիէոս առնե՞նք, ի՛նչ կլինի նրանց վիճակն ու նրանց գործի դրությունը։

Էն, ի՛նչ որ Է։ Անպայման անապահով, անհաստատ, Ա շաւր դժար լուծելի մի խնդիր։

Ինչո՞ւ։

Որովհետև աոանց գրքի ու աոանց գիտության ազգը կարող Է ապրել։ Իսկ Էնտեղ, որտեղ աոանց գրքի ու աոանց գիտության կարող են ապրել, Էնտեղ գրողն ու գիտնականը չեն կարող ապրել, ավելորդ մարդիկ են, և ուզեն-չուզեն պետք Է իրենց ճամ– փից շեղվեն, իրենց գործը թողնեն, ուրիշ գործով զբաղվեն, որ իրենք Էլ ապրեն, իրենց տունն Էլ պահեն։ Կամ, շա՜տ; շա՜տ միաժամանակ երկուսն Էլ անեն, ծաոայեն և՛ աստծուն և՛ մամոնային։ £այց մենք արոեն լավ օփտէքւք, որ չի կարելի միաժամանակ և՛ աստծուն ծաոայել և՛ մամոնային։ Դրանից լավ բան չի ղարս գալ։ Իհարկե վերշ ի վերջո Էսպես էլ մի բան կգրվի, րւսյց էն չի լինի| երբեք, ինչ որ սլետք է լիներ, և գրողը միշտ փոխանակ առաջ գնալու՝ ետ կգնա, ինչպես մեր գրողներից շատերը, որոնց գովելու ժամանակ սովորաբար աոաջին գործերն են հիշատակում, մի հանգամանք, որ ցույց է տալիս,– թե գրողը տաղանդ է ունեցել, բայց գրական մթնոլորտ չի ունեցել ապրելու և զարգանալու համար կամ եղածը հերիք չի եղել։

Եվ էսպես է ոչ միայն մեզանում, այլև էն տեսակ երկիրներում, ուր ոչ ուսանողությունն է խորթացած իր մայրենի ժողո– ՎւադԻՍ ու գրականությունից, ոչ տարրական ուսումն է պակաս։

Դրա համար էլ էս տեսակ երկիրներում զանազան միջոցների են դիմում՝ ապահովելու էն բոլոր բարձր արժեքները, որ ժողովրդի համար աոաջին անհրաժեշտ պահանջ չեն հանդիսանում և իրենք իրենց գոյությունն ու զարգացումը ապահովել չեն կտրող։ էս տեսակ երկիրներում պետական ազգային ընդհանուր օժանդակությունով օգնության են գալիս պահպանելու գրականություն, գիտություն, թատրոն։

287

17 Երկ. ժալտխ*ծւս հատոր IV