Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/298

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


գործարանում ավելի շատ քիմիկոսներ կան. քան թե ամբողջ Ռուսաստանում ե սարսափում են իրենց ետամնացությունից՝ ինչ պետք է անենք մենք, երբ ռատոատ գիտենք, որ ետամնաց Ռուսաստանի էս մի ժողովում, ուր ողբում են իրենց տգիտությունը* ավելի շատ գիտնականներ կան, քան թե ամբողջ հայոց ազգի մեջ…

Բայց ի՛նչ եմ ասում, ոչ թե ժողովում, այլ էս ժողովի միայն մի շարքում… իհարկե մեր խոսքը հայ գիտնականի մասին է։

Մի զարմանալի զուգաղիսլությամբ հենց էս միևնույն օրը,

մայիսի Ա-|Փ %տ1«յկվտծ էր Հայ Գրողների Ընկերության փակ երեկույթը, ուր ես մի համառոտ զեկուցումով պետք է ցույց տայի մեր գրականոցպ§ա£ ա ւ|0ււաթվ1ււա|ի խեռությունը և գիտության կատարյալ բացակայությունը, որ մենք արտաքուստ ազատվելով, հոգեսքէււ աում աք ստրուկ և պետք է խորհրդածեինք Հայոց Համալսարանի ա Հայոց ակադեէ1իա|ի մեծ 1րսռեորության մասին* էնպես պա«ա1քեց, որ էդ օրը դաքղիճը բռնեց նայ ոաուցչակաՏ հւա^գումստը %, «կուցում կարդալու փոխարեն, նույն խեղճու– թյան ռււոգ^կսքն ստրկության մամին ես ստիպված էի շատ ավելի սեղմ շեշտել Հայ ուսուցչական Համագումարի աոջն. իմ ողջույնի խոսքի մեջո ^խէքսքկան, №րքին ազատությունը ակնկալելով ազատ դպրոցից ու ճ^ալփտ լուսավորությունից։

Այո՛, մենք ՛շատ ա շատ ավեքի ենք ետամնաց և ավելի խոր էլ աքքաֆ զգսաք ՛մեր քւոփտր ստրկությունը, ավելի ուշադիր էլ ականջ դնենք ա^քտպոքքի աոաջտվոր ժողաէուրդների ու նրանց լավագույն զավակների կոչիՍ, 1❁աաաք նրանց, հիմնենք ու ազգովին պաշտ– պանենք Հ&սթց 1տտա^ար1ս1ը, Հայոց Ակադեմիան, զարգացնենք ու ծավալենք #իաաթյո^քէը, գրականտթյունն ու գեղարվեստը մեզանում։ Եվ մենք ամեն կողմից ընդուքնակ ենք էս:բարէր նպատակ– ներին հասներս, լավագույն ^ազ^ղւի բարձրությանը հասնելու, իսկ ես ամեսգա ք!աստղու Սամար արդքեն ճանապարհը բաց է մեր առջև, սաքիդ ու պայծառ։