Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/299

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


1918

ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ «ԵՐԳԵՑ ԳՈՐՈԳԵՑԿՈԻՆ

Թանկագին Սերգեյ Միտրոֆանովիչ.

Մեծ պատերազմի ընթացքում բոլոր ժողովուրդներն աշխարհի աոաջ, համարյա ամբողջությամբ, արտահայտեցին իրենց էությունը, ե ամենից ավելի, թերես, ոոա ժողովուրդը, որովհետե նա, պատերազմից բացի, կատարել է և հեղափոխություն; Պարզվեց, որ այդ ժողովուրդը մի կենտավրոս է և նրան իր ամբողջությամբ մենք չէինք տեսել ե չգիտեինք։

Մինչև այժմ մենք տեսել էինք միայն նրա գլուխը, ի դեմս նրա գրողների և մտավորականության, իսկ ժողովուրդն ինքը — մարմինը–մնում էր մթության մեջ ե մեզ անծանոթ։

Եվ ես այժմ եմ միայն ըմբոնում ոոա գրականության համար այնքան յուրահատուկ, իսկ ուրիշ ժողովուրդների գրականություններին օտար, ձգտումը՝ «ճանաչել իր ժողովրդին»։

Հիրավի մեգ անծանոթ էր այդ մարմինը, որը սակայն ինքն էր աճեցրել այդ գլուխը, որ ընդունակ է այնքան բարձրանալու և ա> զատ հայացքով ընդգրկելու լայն ու հեոու տարածություններ։ Իսկ լայնն ու հեոուն՝ հենց դա էլ ժողովրդի հայրենիքն է։

Եվ ես կարծում եմ, որ բոլշևիզմի մեծ խիզախումները խորթ չեն ոոա մարդու հոգուն։ Իսկ ոոա ժողովուրդը աոհասարակ մեծ միսիա ունի կատարելու ժողովուրդների կյանքում։

Այսսլես նայելով Ռուսաստանին և այդպես հասկանալով նը– րան, ես իմ խոսքը սա հմա նաւի ակ ում եմ Կովկասով, և ուզում եմ

292