Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/348

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Դսեղ—Թիֆլիս

1880 |4, սդււսսասի 12, 99. օգոստ. 12. Դսէպ

Հարգելի Մարիա Մարկովնա.

է?11 փ տասն «պտվ գյաղից հեռացա, հասա մինչև Փֆֆլիա Վերադարձիս շատ ուրախացա սեղանիս վրա գտնելով Տեր նամակը։

Ջեր նամակը կայարանից գյուղը բերող գյուղացին կորցրել եր ճանապարհին իրան հանձնած բոլոր լրագիրներն ու նամակները — թե՛ իմը, թե՛ ուրիշներինը — միայն Ձեր նամակն Էր մնացկւ անկորուստ։

Ափսոսում եվ, որ Դուք ես չեք կարողանամ այնպես անց– կացնեյ <2եր ժամանակը, ինչպես Դուք եք ցանկանում և այդքան ազղա, բանաստեղծորեն բացականչում եք, թե՝ ես այս օրերը կջնջեի։ մատերն ափսոսում են ուրիշ թաների համար, բայց Ձեր

սխւեփն հենց այդ Է, որ Դուք ափսոսում եք օրերի համար — ա(1|՚ա|սւ(պտկ, ի(|ուր ա%0ող զրերի համար; Այս օրերը, հիրավի, ափսոսանքի արժանի օրեր են ե միայն կյանք մաշելու ընդունակության ունեն, երանի շնջւխւծ լինեին, սակավ լինեին, րայց լավ լինեին։

Մեր կյանքը, չնչին բացառաթյամբ, հյուսված Է այդպիսի օրերից– խեղդուկ Է օդը, ժամերը ձանձրալի, երկինքն Էլ, կարծես, վերևից ճնշող մի ծանր, բանտային կամար լինի։ Այն, ինչ պւ մարար ու վեհ Է, >ի երեում, չի շարժվում, իսկ ինչ որ շարժվում ա կյանբն Է հորինում իրրե–այն Էւ շատ է նողկալի։

Մեր կյանքին պակաոամ են մարդուն աստվածային սփպ ոյարգևող, ոգի ու (Ն|ւոումն ներշնչող վսեմ բաները, նրանց հետ և պոեզիան։

Թայց թող անկեղծ խոսեմ— ամենից առաջ պոեզիան։ Ամեն բա<4, Ի՚ե "I1 ^արկ ե պււեգխպից, արժանի է ջնջվելու, ինչպես այս օրերը, որ միայն տրտունջ են Վարուցանում։

Դուք Կոջղրռւմն էլ բավականություն ^չեք ստացել և քհա–

ա