Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/370

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


19. ՓԻ1ԻՊՈ11 ՎԱք*աէԱք*Տտ#ի%

1աա ծգոստոս)ւ 28 23/¥111 ^«օէ,

Սիրելի Ֆիլիս|.

Ես այժմ գիտե՞ս ինչ եմ ուզում, որ ամաոը նոր սկսվեր, հեռու լինեինք ու սկսեինք մի նոր գրագրություն — գեղարվեստի մասին, սիրո մասին, կյանքի ու իր վշտերի մասին, անվերջ, անվերջ…

©ատ դուր եկավ ինձ Բինեի1 խոսքը, թե սերը–քաղց էտ ք*«սյց որքան ղուր եկավ, այնքան էլ ծանոթ թվաց։ Չէ որ մենք էլ ենք ասում, թե կշտացանք — կարոտը, սիրո, կրքի հագուրղն առնելու մտքով– նրանից կշտացա, ասում ենք, կամ թե՝ կլինի՞ մի նրանից կշտանամ։

Ասում ես կարելի էր քաղցը գործ ածել։ Իհարկե, կարելի է, մինչև անգամ շատ լավ է, բայց միայն այն դեպքում, երբ խոսքը կրքի, տռփական սիրո մասին է։ Հենց, կարծեմ, այդ հոդվածի միտքն էլ այսպես է, ինչպես երևում է քո նամակից.

Ինչևէ, քո նոր ոճով խոսելով, դու գիտես, որ ես այժմ քաղցած եմ, բայց մի հանգամանք, որ ես այժմ դժվարանում եմ մի բասով ասելու, փչացնում է իմ ախորժակը, և ես շատ կափսոսամ, եթե բոլորովին կմալվի։

Այստեղ գոչելու է դժբախտ Համլետի հետ — ո՛՛վ մարգարե հոգիս2…

Մեր կանանցից մարդ չի դուրս գալ և մենք միշտ չկերած կկշտանանք, ախորժակդ այնպես կփակեն, որ երբեք քաղց չզգաս, գնաս ու որձկալով ման գաս։ Բայց ախար մարդ միշտ ունի մի քնքուշ էակի հետ գեղեցիկ — գեղարվեստական կապերով կապված լինելու կարոտը, երազային կյանքով երբեմն ապրելու տենչը։ Եվ անշուշտ դու համաձայն ես, որ այս ավելի օրինավոր և ընդունելի կապ է, քան թեկուզ Վանքի եկեղեցում կատարված և մետրիքական մատյան մուծած ամուսնական կապը։

Այս էլ կյանքի ամենախախուտ կողմերից մինն է. մարդիկ առհասարակ դժգոհ են. կնշանակի այսպես չպիտի լինի։ Ուրիշ