Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/386

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


!ւտս?քքափւ}փ illif (Я հարցի)։ Puijg հենց դա էլ շատ է անորոշ, IjniiI ինչպես ոտանավորն ՛ինքն է ՚աասմ.

Օայքյ, ա՜խ, նա այնքան, այնքա՜ն է հեաւկ–…

Այդ հեռա-ին հասնելը կամ այդ խավարը պ արգելը հնարավոր է իհարկե, միայն զարգացումով, «այնպիսի զարգացումով, որ ես երբեք ունենպրս ^եմ ե միշտ թափաոելու է իմ հոգին։

Քննադատությունը լավ $աւն է. շնղրհակալ եւ1„ որ աւվւթ ավիր դրսից նայելու իմ այս ոտանավորներին, ինձ հասար շատ ախորժելի ա ^հաարրրրքսկան եղավ այս։

üull|Uljfi իսկտււյեււ հարցերիդ չպատասխանեցի կարգին։ Պտտաւփա^§եմ.

1 հարցիդ, թե չեմ ուզել սիրել, տեսար, որ ուզել եմ սի– րեյլ, քեզ ավելին կասեմ, բայց երկար .դուրս կգա, մին Էլ որ— ընչիդ :Է պտետւք սւտամպթյու^ը։

2 Յաոքխկ թե սազ »էբ անում,— կթե ավելի սքարզ ասեիր, թե խոաավտտմ քէր-— 4քարծամ եմ ավելի ճիշտ կլիներ։— Ասում է — «Դու բախտավոր ես արդեն…» (չհտսկանալաց)։

8 հարցիդ, թե «Ընկերիս» ոտանավորով ո՞ւմ եմ դիմում նրան, թե ներտն — զարմանում եմ։ Այդ ոտանավորի համար քեզ նամակ եմ %թ1|լ ե նամակ ասել2, թե կորցրել ես— պատիժը ■քաշիր, թե ւետա^եւ ես՝ Шщ$ВщЬт։ Այդ կմնա աոանց պատսա– :խտնի։

Ան^ալ անգամ որ քեզ նամակ գրեցի, հենց նույն օրը Մխիթարից փող աոացտ, «ՀԳավթի» շարունակությունն ուզում են։ Պատրաստոէթյուն եմ տեսնում «Դավթին» հարսանիք անելու։ Հարսանէ ծախքը Արանցն Է3։

Թարցներ щ. Հակ?Ո$փն և ողշ կանտորին։

Համբույր ներով՝

քո 61աննես