Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/389

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ճամփաներից մինն է. մի խոսքով, ինչպես միշտ նկատել են, երբեք չեմ եղել կյանքի մաբղ, այլ՝

Կարոտներով անմեկին, Ագյա§, անվերջ ու անհանգիստ Թափառում է իմ՛ հոգին™. . . • * մանուկ «ք»երյից … դեպի մի անհայտ երկիր։

Ելած կյանքի ամեն ճամփից-ը ղու շփոթել ես «Աստծու ճամփից ելած» դարձվածքի հետ և ընկել ես սխալանքի մեջ։ Այստեղից էլ սխալ առաջ գալով՝ բառի գռեհիկ մտքովն ես հասկացել «Խենթ, խել՛ագար գէում է նա» (հոգին)։ Մինչդեռ եթե առաջի€ը գլխի ընկնեիր, երկրորդն էլ պարզ էր։

■«Ես ձեզ գերմարդն ե# քարիզում– նա խենթո՛ւթյուն է», ասում է Նի$շեն։

Բայց ես չեմ ուզում քո բոլոր հոդվածներին ընդարձակ պատասխանել, որովհետև այդ կլինի արդեն շատ հակառակ քո նամակի պատասխանին

Զարմանալին այն է, որ դու հասկացել ես այդ ոտանավորները և չես հասկանում, որ հասկացել ես։

Ատտմ ես՝ անկարելի է, որ մտրդ այսպես լինի, այսպես, և այսպես (9 պնդումները)։ Այո՛, տքՀ, անկարելի է։ Եթե կաբելի լիներ, ադպա կլիներ մի նորմալ դրողպուն, սովորական երևույթ։ Անկարե|ի է, և §1ւ%( այդ է դրաման։ Օրինակով պար– զենք։ Ասում ես՝ անկարելի է կարված լինել կյանքի ամեն կապերից։ Իհարկե, անկարելի է։ Բայց (լավ լսիր) դու ելած ես կյանքի ամեն ճամփաներից, և այն բոլոր մարդիկ, որ այդ ՝$ ա մ փ ա նե ր ո վ են գնում, չեն կարող քեզ հետ լինել, այլ զարմանում են քեզ վրա, քհաքդիմանոէմ են քեզ, կռվում են, վշտացնում են, հալածում են, մի խոսքով պոետն ու մուզան, բայց ոչ իմ գրածը, այլ իմ ապրածը, տ§սխն^§ ավելի մեծ չավ»վ։ Դու էլ զարմ»ւ*8ում ու զայրանում Կա Աթս&ֆ վրա։; Եվ աքսպես ամեն օր, ամեն դեպքում։ Կապերն այնքան են թալանամ ու կտրվում, որ

318