Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/407

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


մագրության և հայագիտության ֆոնդի մասին, որ թարգմանի Ակադեմիա։ Գուցե լսած լինիս և այլ աղբյուրներից։ Արդ, որովհետև 400-ամյակը շատ պատեհ դեպք է, որովհետև ե մեր ժողովուրդը և ունևոր մարդիկ այս դեպքի աոիթով հեշտ մի բան կանեն, և վերջապես մի գիտության օջախ ենք ունենալու— դու էլ մեր հա նձնա ժողովներ ի հանձնաժողովի— կենտրոնականի նախագահն ես և հետևաբար այս դեպքում ազգի մեջ կենտրոնական մի դիրք ունես, քեզ վրա է ընկնում մի շատ լուրջ գործ անելու պարտականությունը։ Շատ կուզենայի քո կարծիքն իմանալ Պետերբուրգի աոաջարկի մասին։ Այն էլ իմացած պետք է լինես, որ եթե հարցը արծարծենք մամուլի մեջ և ընդհանուր մի ուշադրություն հրավիրենք գործի վրա՝ հաստատ համոզված եմ, որ մեծ նվիրաբերություններ են լինելու։ Հարմար աոիթ է և մեր հարուստների համար իրենց հիշատակը հավերժացնելու, կապելու էդ լավ գործերի ու լավ օրերի հետ։ Քո և մի երկու հոգու մասին շատ ենք խոսել Մաոի, այդ շատ լավ մարդու հետ։ Եթե կարողանայինք այն տեսակ մի գործ կատարել, այսինքն ճիշտ որ գիտության մի Ակադեմիա ունենալ և Մաոն էլ այնտեղ… Նա ինքն էլ շատ է ուրախ և ուրախությամբ էլ ընդունեց Պետերբուրգի հանձնաժողովի անդամությունը, կանի ամեն բան, ինչ հնարավոր է, Ա վերջապես այնքան բան է անում— միայն մենք չկանք։

Սրանից էլ լավ դեպք չի կարող լինել, որ մենք էլ ազգովին մի շարժվենք գիտության համար։ Ախր շատ ենք անգետ ու կույր— գյուղից մինչև քաղաք, հոգևորական ու աշխարհական, գրող ու ընթերցող տգե՜տ, տգե՜տ, ամեն բանից, սկսած մեզանից, մեր պատմությունից, մեր կյանքից։ Ահա, տեսնում ես էլի, լուսավորության (ամենալուրջ կերպով) ջահն ու տաճարը գազեթն են համարում, ե. հիրավի, ուրիշ բան էլ չկա մեջտեղը։

Այստեղ մտադրություն ունենք մի նեղ շրջանում, ով հետա– քըրքրվում է մեր երկրի ու արևելքի պատմությունով ու հայագիտությունով, մի հավաքվենք խորհրդակցության, թե ինչ պետք է անել, և ինչ կարելի է անել։

Ջերմ բարևներով՝

քո Հովհ. Թուման յան

Հասցես. Тифлис, Вознесенская 18.

896