Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/409

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Թիֆփս—Բաքու

[1913 թ. դեկտեմբերյ

Սիրելի Ցոլակ.

Ուրիշ կերպ չեմ կարող գրել մի մարդու, որ էսքան սեր ու մտերմություն է ց»*|§, տալիս* ինՏ* Մա&տվանդ ես էլ քեզէ եմ՝ սիրում։ Իմ շատ֊ հռչակված։ Խւտտտւաֆ^Ա աւ €տխ\խտ^աաս^թյճ1ւ յտթորատտթիա^լ. դբութքանից ես հարցնում։

Էնպես տեղերից ես խոսում, որ շատ բան կարող Էի սա&&. և ետևի կասեմ աասջ|^ա|տճ ու, կտեսնես, որ Էնքան Էլ ճշմարիտ չի Էդ շատ տարածված կաք^իքւււյ թե ես ծույլ եմ։. Գեղ [արվեսՐ աական} լաբորատորիայիս, մասին Էլ կպատմեմ։ Ասում եմ՝ երևի, որովհետև շատ եսն ծույլ նաս^սկսւգրությտն։

Թայ^ գծելու* եմ։,

Իմ ամբււղքւ՚կսս1ք^.գ^եթեյ »նց% Է, շատ։ խսաըյ աակնուվքսւ^ ա շարունակ, Է&. պւաւքէււաաութփ»& վրեն» եմ, եղեք, որ, նստեմւ պա^– րապելուտ– ու ^ եղել, գլուխ, չ|| եկեք։ Էսպես–, տէցքղ են իմ. եք1|ռւ հասակը, հիմի ոտս երրորդ հասակի շեմքն եմ դնում և դբա

հետ միասին ս^ակպն միքթ§յների եմ դիմում, որ Էս կյանքիս վեբ$ի&> մի քանի, տարին, գդնե պթդ |աայ կենտն։

Տեսնենք^ &» աետ– ատտվտ§:;

Է$է էլ; կգթեմ^. թեԼ պաս՛ հտմաը ինչեթ եմ? մտածամ,– ու ին^եթ եմ անում։;; ՆույՓ բ՚աա ամԽօ&ամ և մեր? գրողների համար– աո– հասարտկտ։ Էս%քետ/։ 1# ա§§լռւ* ոթ կարողանանք շատերս, որքան՛ կպրելի Է։ շաաւեքա պաբապաթ՛ <$|ոսկքօ&£ճ№թ$սւմխ. Եվ դա՛՝ հնարւա– Փրփրան Է։ Հեւա? կգրեմ, .ատում եմ*՝ Թտ|§՚՚այժմ. արդեն՝ քայլեք եմ արել, և հաջողության նշանները կան։

Մարդիկը/. ւպ^բվտծ գալի» են^ տաքացած ճակատները զարկում են կյանքի ժայռին ու շշմում, շշկլամ, վեր ընկնում։ էսպես չի կարելի։ Դրականությունը, կամ ավելի ճիշտը գրողներին, պետք է պտշտպանել ուժեղ կերպով; Եվ կպաշտպանենք։

տա