Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/424

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


վոաստանւյ1 թե հնում, ժամանակներում՝ իր գրէ№*

կանաթյունով միշտ եղել Է հաոաջադեվ ժսղովուրդների շարքւտքք

Դուք, իմ պսակավոբ եղբայր, եղել եք Էն ընտրյալների^ մինը, որոնք նույնիսկ մայրենի լեզվի ու գրականության հւպա՛– ծանքի օրերում բարձր են պահել վրացի ժողովրդի հոգևոր կապրալության դրոշակը։

Մեծ երջանկություն Է Ձեզ համար, երբ Էսօր ազատ Վրսատանն Է համբուրում Ձեր բարձր վաստակավոր ճակատն «ս օրհնում իր արժանավոր որդու աշխատանքը։

վրաստանի ամեն մի ուրախ տոնը կենդանի արձագանք Է տալիս եղբայրակից հայ ժողովրդի սրտում և վրացի գրողի հաղթանակի տոնը ուրախության օր Է հայ գրողի համար։

Էս զգացմունքով համակված՝ Էսօր Ձեր գրական գործունեության երեսնամյակի հոբելյանին, ես, որպես Հայ Դրոգների Ընկերության Նախագահ՝ թե Ընկերության կողմից և թե իմ կողմից ցնծագին ողջունում եմ և լիասիրտ մաղթում եմ, որ ավեփ երկար ու ավելի բարձր թնդացնեք վրաց ազնիվ ցեղի սրտի խոսքը՝ Ձեր մայրենի ժողովրդի մեծության և ընդհանուր լուսավորության ու եղբայրության համար։

Կեցցե՛ գեղեցիկ Վրաստանի գրականությունը։

Կեցցե՛ մեր եղբայրը՝ Դավիթ Կլդիաշվիլին։

Ձեզ խորապես հարգոդ

Հովհ. Թամանյաճ

43. Ա61ԱԵՆ ԹՕԻՄԱՆՅԱՆԻՆ Թիֆլիս—Երևան

1920 թ. դեկտեմբերի 18.

Աշխեն ջան, Մուշեղ ջան և Համլիկ ջան.

Հիմի Էդտեղ երևի ինձ շատ եք հիշում, այսինքն իմ հոդվածները, որ գրում էի և ասում, որ մեր փրկությունը Ռուսաստանից է եղել ե Ռուսաստանից էլ պիտի լինի։

413