Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/438

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Ձեմ տզամ շատ բան գրեմ, քանի որ գալու եմ։ Մի այս էնքանը, որ ամեն բան հաջող անցավ ե դեռ մի բան էլ ավեյքէ

եղավ։

©ատ եմ զղջում, որ մեեյիդ կամ երկուսիդ £|&րխ Մի ուրիշ– «նգա$ պատւ եմ ձեզ հետ մի ամսով— ավելին չարժե։ ԱռայՍ անվերջ #տ#բոտում եմ տմենքիդ և բաբեում մեր բոլոր մոտի|– 1&րիւ§։ ©ատ mi շաա եմ ցավում, որ էնպես չտարա բանը, պ» գուցե հաջողեր— Գրիշեն4 հետս լիներ։

է՜հ, մախլաս։

Նորիք ж նորից համբուրում եմ ձեզ ամենքիդ։

Հայրիկ

Նամակս գրում եմ վռազ — Կարի նաւ նի5 մոտ։

49. ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ՄՅԱՍՆԻԿՅԱՆԻՆ1 Թիֆւիս—ե^եաճ

1922 թ. հտՕիւՓ 17.

Ազնիվ բարեկամ Ալ. Ֆտդորովիչ.

Մինչե օրս չկարողացա էնքան կազդուրվեմ, որ տանիք դուրս գամ ե անձամբ շնորհակալություն հայտնեմ Ձեզ մեր կառավարության ցուոյ տված վերաբերմունքի համար իմ հիվանդության ժամանակ։

Ես 1ամոզված եմ, որ էղ. վերաբերմունքը միանգամայն ուրիշ կերպարանք ու հետևանք էր ունենալու, եթե խորհրդային դրամանիշների հայտնի կարգադրությունը2 չլիներ Վրաստա– նում։

Եվ ահա այժմ էլ, տեղեկանալով իմ հանգամանքների մա–

427