Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/446

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ՀԱՏՈՐԻ ԾԱՆՈԹԱԳՐՈԻԹՅՈԻՆՆԵՐՈԻՄ ԳՈՐԾԱԾՎԱԾ ՀԱՊԱՎՈՒՄՆԵՐ,

Հթ — «Հորիզոն» թերթ

Մճ — «Մուրճ» ամսագիր

Մշ — «Մշակ» թերթ

Sq — «Տարազ» շաբաթաթերթ

ԹԵԺ՛ — Թամւսնյանի երկերի ժողովածու (գիտական հրատարակություն) ԴԱԹ — Դրականության էէ արվեստի թւսնգարան ՀԹՖ — Հովհ. Թո ւման յանի ֆոնդ

ՔՆՆԱԴԱՏՈԻԹՑՈԻՆ ԵՎ ՀքԱՊԱՐ«ԿԱ1սՈՍք1ԻԹՅԹԻՆ

! 88?

ՄԻ ԱՎԱՆԴՈԻԹՅՈԻՆ (Էջ 7)

Այս հոդվածը Թումանյանի գրավոր անդրանիկ ելույթն Է, որն անստորագիր տպագրվել Է «Նոր-Դար», 1882, ^ 136-ու մ Ա այնուհետև՝ տասնամյակներ շարունակ անհայտ մնացել։ Միայն 1963 թվականին ԳԱ «Տեղեկագրի» № 12-ում տպագրած իր «Նորահայտ Էջեր Թումանյանի ժառանգությունից» հողվածում գրականագետ Էդ. Ջրրաշյանը վերջնականապես հաստատեց «Մի ա~ վանդության» հեղինակային պատկանելիությունը և վերահրատարակեց այնտ

1. Նետողաց ազգը թաթարներն են (տե՛ս Կիրակոս Գանճակեցի, «Պատմություն հայոց», Մոսկվւս, 1858, գլուխւ 20, Էջ 135—137):