Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/52

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


հասնեին։ վեպ չկար– վեպ գրեին, ոտանավոր չկար– ոտանավոր հորինեին, դասագիրք չկար– դասագիրք կազմեին, վարժա– պետ չկար– վարժապետություն անեին…

Ահա այսպիսի մի ժամանակ երևաց Ղ. Աղայանը։ Եվ այդ շրջանում, փյս սերունդի մեջ նա րոնում է մի շատ պատվավոր և աոանձին տեղ։ Նա նման չի մեր գրողներից ոչ մեկին։ Նա ամեն մի ճյոպի մե>> ցույց 1; սո|1վ ինքնուրույն ճաշակ ու տաղանդ Ա եր– րե|1 չի եղե[ երկրորդը։

Նուս «(փկու րույրր մեր վիպական գրականության մեջ մինչև (դա (Էաւնափտ գրվածր I,, ինչպես «՛Տորք Անգեղը» մեր սակավաթիվ Այււ1ւմա*ււ)ւ շարքում» ՚Ս՝ա(փ՜ր, մանի՚ր» և նմանները մեր ժողովրդական րանաստեղծության մեջ։ Բայց ո՞վ Է մրցել նրա հետ, Կ«ր նա «Անսպիտ» և «Արեգնազան» Է պատմել կամ «Գյուլնագ աատի հհքիաթը» ե զրույց Է արել երեխաների հետ կախարդական աշխարհներից։ Ո՞վ Է կարող մեր աշխարհքում շոշափել հայոց լեզվի և ուղղագրության խնդիրն աոանց աոաջ հիշելու Ղ« Աղա– յանի անունը, և, վերջապես, մեր նոր սերունդից ո՛՛վ կա ամբողջ ոասահայքումյ որ հայերեն լինի սովորած աոանց Աղայանի դասագրքերի… Քաոասուն տարի"… Ասելը հեշտ Է։

Հայոց մամուլը երբեք չի զբաղվել նրա գրական գործերով— քաոասո՛՛ւն տարի…

(Քառասունամյակի օրը)

Այսօր գրական հաղթանակի և փաոավոր հիշողությունների օրն Է։ Քաոասուն տարվա հիշողություններ, որ զարդարում են %

Աղայանի ն։

Ես Էլ, որպես նրա մոտիկներից մինը, ունեմ շատ ու շատ հիշողություններ նրա կյանքից, ե հատկապես նրա կյանքի այն ծանր շրջանից, երբ որ նա Լիր թագավորի նման իր օրերի դեմ կարող

49

4 Երկ. ժողովածու հատոր IV