Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/57

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


sp-»ttißiii|ii|i%)i0 ւմեկը, # դեււ§# ацшшйшют!, ատրածվեց £iil||bpßb|||»i մեջ m մնաց մինչև opus այդ ттшишЦորը.

ԽգոՂս Шжтщ, Սերտի՛ս 4կըտտր*, Դասիս համար Դա մի՛ հոգար. Թե կա՛ն դասեր, Կա՛ նաև սեր, Եվ ի՜նչ զարմանք, Ի՛մ աղավնյակ, Որ կենդանի Մի պատանի Սերը սըրտտմ՝ Դաս է սեթաամ։

Ա*յս ոտանավորը գրված է 1881 կամ 82 թվին։ Չե՛մ կարող չհիշել, որ այն ժամանակ ոտանավոր էր գրում к' իմ փղքր եղբայրը, որ կարդում էր ինձ հետ, և միշտ գտնում էին, որ նտ ինձանից ՛լավ է զրտմ։

Իմ տպված ոտանավորների մեջ ամենավաղ ^աԹը #©«նն ու Կատուն» է, որ զրել եմ 1886 թվին։– 1Ш8 թ. ւամասնա|^է| եմ։ Ղատասության եմ ւ1տել մի քանի տեղ, §րայց ամեն աեղ կ .^fetö հավանել, այնպես որ –«Պոետն ու Մոպայի# 4կշ տւ^ի^լն եմ допац: Սկսնական շրջանում սիրել եմ ոոա յա^նաաանւլծ 4յերմոնտո1§ինՏ ավելի ճիշտը– նրա ա՛յն գործերը, որ սովորել եմ ուսումնարանում։ Բայց, հենց որ ծանոթացել եմ եվրոպական $աւնաստեղծների Ա ավելի յայն գրականության հետ, այն տւրվ՚անիք ֆա ^տմտր ամենասիրտին մնում է Ծեքսպիրւ։

  • l|fti ЪуЦт տողս щЩ$шЩ\щ$шЬ тпфф Ш, պթէվ ^ա11տ11.ա1{|ւ Յփքոսհար– fttlpQ ulfiimU էին ЬршОд ՓամակԱէտը։ Հ. Թ.