Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/86

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Իսկ Աս դրա վրա կավելացնեմ։ Դրամատիքական Ընկերու* р\%шйц արիշները փող են տվել, որ մրցանակ տան լավ թատերական գրվածքին։ Նրանք հավանություն գտած պիեսին, անտՕ անկքՈւղ գրողներին զլանում են ամբողջ մրցանակը տալ, կեսն են տափ, որ կարծեմ 150 ոուբլի է։ Կավելացնեմ, որ ՏիրվաՕ– զադքփ, Ահարոնյանի ե մյուսների պիեսները խաղում եք շարու– Ոակ Ո1 իրենց, դրամատուրգներին թողնում զուրկ, բողոքավոոյ Կավելացնեմ վերջապես, որ հայոց թատրոնը, այսինքն թատերական գրականությունը խրախուսելու համար տրված գումարէ ծախսել եր, կարծհլռվ թե դուք եք թատրոնը և էդ թատրոնն էք որ հյութ Լ տալի գրականությանը, ոչ թե գրականությունը, хщ հյութ է տալի թատրոնին։

էդպես էլ դերասանների վերաբերությամբ։ Տաղանդավոր, ջահել մարդիկ են երեում, տարիներով քաշ են գալի էդ կիսա– մեո բեմի կուլիսներում, մաշվում, փչանում, և դեո մինչև էսօր հոգ չի տարված նրանցից մեկն ու մեկի վրա։ Բայց ի՞նչ եմ ա~ ասմ, չեք էլ մտածել, որ նրանցից շատ շատերը մինչև անգամ կարգին հայերեն չգիտեն ու մինչև օրս էլ սրվակին սրիկա են ասում։

Թատրոնն էս է, պարոննե՛ր, իսկ դուք պատերին եք նայում։ Եվ ձեր էս սխալը ծանրանում է ավելի ևս, որ դուք ձեր խնամած էդ հիմնարկությունն անվանում եք հայոց թատրոն, մինչ դեո դա միայն Թիֆլիսի, էն էլ Թիֆլիսի մի փոքրիկ մասի թատրոնն է, իսկ հայոց թատրոնն էն կենդան թատրոնն է, որին դուք լավ չեք ւ|երտթերվում։

ՄԻ ԵՐԿՈԻ ԻւՈՌՀՈԻՐԴ ՄԵՐ ԳԱՎԱ1ԻԱԿԱՆ

էս մի քանի տողով ձեզ, մեր գավառներում լուլ* տեսնող թերթերին դիմելով, մեր լեզվի ու գրականության աւտղջ զարգացման համար, ձեր լուրջ ուշադրությունը հրավիրում եմ հետևյալ խորհուրդների վրա.

Աոաջինը, դուք ապրելու եք ժողովրդի ֊մեշ–, ժողովրդի №տ-

83