Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/98

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


цЬа т արյուն 11|ք|սւոքւհլու նրանց «սիրո ու հարգանքի» ոչ Է£!քտ11 ք %տշ արտահայւոություններից։ Այժմ էլ դուք։ Եվ իմանալուց №-ստ, թե Դուք ո՛վ եք, ճշմարիտն ասեմ, հավատում եմ Ձեր «ւվտու III հարգանքի» հավաստիացումներին, բայց էդ ի՛՛նչ զարդերով Ъф զարգարում Ձեր «սիրո ու հարգանքի» առարկան։ Բա՛՛ն եմ «щ* րել,- քննադատեցեք։ Համաձայն չե՛՛ք։ Խիստ քննադատեցեքւ Կպարզվի, վերջը կերևա՝ ո՛վ է ուղիղ դատում։ Ռայց վիրավորական, ափեղցփեղ դարձվածքներով վեր կենալ մի, ինչպես Դուք բարեհաճում եք վկայել, «սիրած ու հարգված» գրողի դե՞մ…* Դուք եթե գիտեք ի՛նչ բան է սիրած ու հարգված գրողը, ի՞նչպեօւ եք կարողանում միաժամանակ նրա հետ էդքան անվայել ոճաք խոսել, երբ նա Ձեզ ոչ մի բառով առիթ չի տվել, վրդովել, զայրացնել մարդուն ու մի օր էլ չքմեղ ձևանալով՝ կանգնել ու աշխարհքի առաջ աղաղակել, թե՝ տեսեք, մեր բանաստեղծը ի"1չ հանդուգն խոսքեր է ասում ինձ։ Սե՜ր, հարգա՜նք ու հետն էլ չգիտես ի՜նչ համեմներ… ի՞նչպես եք էդ երկոտն իրար գցում, պ. Գ.» Վ.» խնոոեմ էս էլ բացատրեցեք։

ԹԵ ԻՆՉՊԵՍ ԻՄ <<ԱՆ£Ահ*Տ ՎԱՃԱՌԱԿԱՆՆԵՐ Ը» ԴԱՐՑԱՎ АМЕРИКАНСКАЯ…

«Հորիզոնի» № 95-ում Մոսկվայից պ. Արմանը գրում է, թե իմ «Անբախտ վաճառականները» թարգմանած ու տպած է ռուսերեն և ոչ գրած է հայերենից, ոչ էլ իմ անունն է հիշած, այլ հրատարակած է որպես ամերիկական ժողովրդական զրույց, և հարցնում է՝ ես գիտե՛՛մ էդ մասին, թե չէ1։

Այո", գիտեմ, և ահա պատմեմ, ինչ որ գիտեմ։ Դեռ անցյա| տարի իմ բարեկամներից մինը2 մի օր ինձ հարցրեց, թե արդյոք էդ ոտանավորը ինքնուրույն գրվա՛՛ծք է, թե թարգմանություն։ Եվ իմ զարմանքին պատասխանեց, թե ճիշտ դրա նման ամերիկական, մի ոտանավոր կա ռուսերեն թարգմանած՝ նրա համար է հարցնում։ Ես պատմեցի, որ էդ՞ առակը աշակերտ ժամանակս ՛ես էոռի իմ քեռուցն եմ լսել ու տպածների մեջ իմ առաջին գրվածքներից մինն է3։ Միայն «ջրի պեպենակ»-ի (թիթեռ) տեղը ես դրել եմ

95