Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/514

1890-ական թվականներ «Է՛Յ, ԳԻԺ ՋԱՀԵԼՆԵՐ, ՎԱՌ-ՎԱՌ ԾԱՂԻԿՆԵՐ…» (էջ 375) Ինքնագրի մշակման պատկերը

8	ա	Երկինքն [վաղուց] մթնած է ամպով։
	բ	Երկինքն էլ մթնած թուխպով ու ամպով
10	ա	[Կանչում եք ուրախ] հուշերն իմ սրտի․․․
	բ	[Կանչում եք նախկին] հուշերն իմ սրտի․․․
	գ	[Կանչում եք] պայծառ հուշերն իմ սրտի․․․
	դ	[Մեղմում եք ծանր թախիծն] իմ սրտի․․․
	ե	Ցրում եք առժամ թախիծն իմ սրտի․․․
11	ա	Ոհ, դալար մընաք, [մեր կյանքի] ծաղկունք,
	բ	[Օրհնված լինեք ա՛յ վառ֊վառ] ծաղկունք
	գ	Օրհնած փառավոր [ա՛յ վառ-վառ] ծաղկունք,
	դ	Ոհ, դալար մընաք, մեր կյանքի ծաղկունք.

«ՀԱՅՈՑ ԱՊԱԲԱԽՏ ԳԸՐՈՂԸ ՆԸՍՏԱԾ…» (էջ 377)

5—6	Ա ինք․	[Էլ ինչպե՞ս գրել, ի՞նչ սրտով] գրել,
		[Բայց] Սակայն (ոչ դարձյալ] պետք է համբերել,
9—11		[Թագավոր] Կախարդական այն աշխարհում երջանիկ,
		[<1 անընթ.> նըման]
		Ի՞նչ ես… նստել դու, այ մարդ
12	ա	Քեզ [համար չըկան ոչ տուն և ոչ դարդ]։
	բ	Այդ ի՞նչ ես նստել անհոգ ու անդարդ։
13	ա	[Եկել են] Գալիս են ահա [Ձմռան] ցուրտ ու բուք օրերը,
20	Չունի
22—23		Ի՞նչ ասեմ էգուց ես իմ վարպետին,
		Ասում է՝ էգուց էլ դպրոց չըգա,