Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/281

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Ես ի՞նչ եմ անում Մըսրա թագավոր.[1]
Մըսրա թագավոր թող Մըսըր կենա,
330 Իմ հոր սարերում ի՞նչ գործ ունի նա։
Վեր կաց, հորեղբա՛յր, նետ֊աղեղըդ առ,
Կապարճըդ կապի՛ր, գընանք որսասար։
Ելավ Օհանը ճարը կըտըրված,
Գընացին տեսան, էլ ի՛նչ որսասար,
Անտառը ջարդած, պարիսպն ավերած,[2]
Բուրգերը արած գետնին հավասար։

— — —

Գիշերը հասավ, մընացին էնտեղ։[3]
Ձենով Օհանն էր,— իր նետն ու աղեղ[4]
Դըրավ գրլխի տակ, հանգիստ խռըմփաց,
340 Դավիթը մընաց մըտքի տունն ընկած։
[Դավթի աչքերին էլ ի՞նչ քուն կըգա,[5]
Անքուն, գընացկան էն ջուրը որ կա
էն գիշեր թե որ քընեց
Դավիթն էլ էնպես]։
Գիշերը մին էլ տեսավ, որ հեռվում[6]
Մի թեժ, [պլպըլան] կըրակ է վառվում։
Էն լուսը բըռնած
Վեր կացավ գընաց.

  1. 328 Ես ի՞նչ եմ հարցնում Մըսրա թագավոր.
  2. 335 Թավուտը ջարդած, պարիսպն ավերած,
  3. 337—338 տողերի դիմաց, աջ լուսանցքում՝ «Ազգ<ագրական>» հանդ<ես>»:
  4. 338—340 Ձենով Օհանն էր,— վաստակած, հոգնած
    Դըրավ [իրեն] գըլխի տակ դըրավ ու ձեռաց գընաց,
    Դավիթը մընաց < . . . > աչքը բաց։
  5. 341—344 տողերի փոխարեն՝
    Միտք էր անում Դավիթը քունը փախած։
  6. 345 տողի փոխարեն՝
    Գիշերվա կիսին
    Տեսավ մի սարում