Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/355

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


485 տողից առաջ՝

(Առանց սանձի չի կարելի— խաղաղության ոգին է, սանձը տալիս և խրատում — անվրդով֊տիրապես)։ Ծովը երգել— որ սովորական ծով չի— մտքի անհուն անեզրություն —

487 Լըսի՛ր անհատակ քո մըթին հարկից,
489 Տուր ինձ հըրեղեն թռչուն Քամի ձին,
492 Ուր վարդ է երգում բյուլբյուլն Հազարան։
494—495 Լսի՛ր, երկրասասան ծովերի արքա,
Տուր ինձ հրեղեն ձին, հասնեմ փափագիս,
496 ա Թռչունը գտնեմ, հասցընեմ այգիս։
բ Բյուլբյուլը բերեմ անթառամ այգիս։
498 ա Արջերը մարդիկ— բանական հոգով։
բ Չար գազանը մարդ— բանական հոգով։
գ Բիրտ գազանը մարդ— բանական հոգով։

498 տողից հետո՝

Արևի հետ морск<ой> конь 22

499 [Այսպես կանչեց և փոթորիկն ելավ ծովից անհատակ],
600 ա Օրը մըթնեց, ջուր խառնվեց, բացվեց անդունդքն անհատակ,
բ Օրը մըթնեց, մթնեց երկինքն, բացվեց անդունդքն անհատակ,
գ Օրը մըթնեց, մըթնեց երկինքն, իրար անցավ ողջ աշխարհք,
դ Օրը մըթնեց, մթնեց երկինքն, տարերքն իրար անցավ,
501 Եվ [ահռելի թոհ ու բոհից, պաղ ծով) < . . . >
502 ա Հուր հըրեղեն իր թևերով ցոլաց թըռավ Քամի ձին.
բ Հուր հրրեղեն իր թևերով ցոլաց սուրաց Քամի ձին.
503 Եվ մինչ Էնպես հըզոր թռած սլանում Էր դեպ հեռուն,
505 ա Ձգեց Արեգն իսկույն ո անձը ու համբուրեց ճակատը,
բ Ձգեց Արեգն իսկույն սանձը, համբույր տվեց ճակատին,