Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/206

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Քալագըն ու ղալըն նշանակված են իբրև մութը բառեր, մինչդեռ քալագն Թիֆլիսի քաղաքն է նշանակում, ղալնբերդը։

74 երեսոմ խար, բացատրած է փուշ։ Խար, որ շատ հաճախ գործ է ածվում Սայաթ֊Նովայի երգերի մեջ, էն բողոճն է, որ ուտում ու փչացնում է վարդը։

81 երեսում ասում է.

«էրած, խորված ման իմ գալի, մե տիղ չը կա մար ունենամ»։

Եվ մար նշանակած է իբրև մութն ու անհայտ բառ, մինչդեռ հասարակ գրչի սխալ է, և պետք է լինի։

«...մե տիղ չրկա մարդ ունենամ»…

108 երեսում ասում է.

«Թէ վուր քաղաք տիղ հանդիրիս՝ կու քանդիս,— վար չիս անի»:

Պետք է լինի վառ չիս անի, այսինքն չես շենացնիլ, չես պայծառացնիլ։ Իր սիրուհու անգթությունն է ակնարկում։

Սայաթ֊Նովայի հայերեն երգերը գրած են վրացական տառերով, իսկ վրացական տառերի մեջ ռ տառը չկա, և ամեն տեղ ռ֊ի տեղ գործ է ածած ր: Հանգ. Ախվերդյանը որտեղ ր֊ռ է կարծել, փոխել է գրել ռ, որտեղ չէ՝ թողել է ր։ Եվ հենց դրանից է առաջացել վերևը բերած վար չիս անի սխալը, որի դեմը գրել է՝ շինել և տարակուսանքով հարցական է գրել։ Իսկ մի ուրիշ տեղ, 142 երեսում գրել է.

«Սայեաթ ֊ Նօվու բաղըն դուն իս,—
Կարօտ իմ, բառ իմ ասում»։

Բարը շինել է բառ, մինչդեռ հենց էստեղ պետք է մնար բար, որ պտուղ, բերք կնշանակի։ Իր բաղից պտուղ է ուզում։

Կարծում եմ նույնպես սխալ է բացատրած հետևյալ տողը և վտանգավոր է թարգմանության համար։

«Սայաթ — Նօվեն ասաց՝ դարդըս քանց մե ճարն շատացիլ է...»։

Բացատրած է վրաց այբուբենի ճար֊ճ տառով, որ կնշանակի հինգ հազար․ իբր թե՝ դարդս քանց հինգ հազարն՝ շատացել է։ Մինչդեռ ճարը՝ դեղ կնշանակի, և ասում է՝