Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/681

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ՄՈՏԻԿ ՀԱՐԵՎԱՆՆԵՐՆ ՈԻ ՀԵՌՈՒ ԲԱՐԵԿԱՄՆԵՐԸ

(էջ 506)

Դատելով բովանդակությունից՝ պետք Է գրված լինի 1920 թ. դեկտեմբերին, նույն առիթով, ինչ «Մոտիկ հարևանը և հեռու բարեկամը» հոդվածը։ ԳԱԹ, Թֆ, № 238 պահվում Է սևագիր-ինքնագիրը։ Առաջին անգամ, կրճատումներով, տպագրվել Է ՈւՀ-2, Էջ 465-406»: Տպագրվում Է ինքնագրից։

1921

<ԻՄ ԵՐԵՎԱՆ ԳԱԼՈԻ ԱՌԻԹՈՎ․․․>

(Էջ 509)

Գրված Է 1921 թ. ապրիլի 13-ից հետո։ Ինքնագիրը պահվում Է ԹԹ, № 6 թղթապանակում։ Առաջին անգամ, մանրամասն ծանոթագրություններով, հրատարակել Է Էդ. Ջրբաշյանը (տե՛ս ՊԲՀ, 1988, № 2, Էջ 204-208): Տպագրվում Է ինքնագրից։ 1 Նկատի ունի 1921 թ. փետրվարի 18-ին սկսված խռովությունը, որը ճնշվեց նույն թվականի ապրիլի 2-ին։ 2 Խոսքը Կոմ, 1921, № 64-ում տպագրված «Նամակ խմբագրության» հոդվածի մասին Է։ 3 Այս պարբերությունը Թումանյանը գրեթե բառացի թարգմանել Է Ն. Բուխարինի և Ե. Պրեոբրաժենսկու «Азбука коммунизм» (Издательство политуправления войск Северокавказского военного округа, Ростов н/Д, 1920) գրքի 94-րդ Էջից։ 4 Այս սարսափի համար որոշ հիմքեր Էին տալիս Հայաստանի հեղկոմի ձախ մեծամասնության ներկայացուցիչները (Ա. Նուրիջանյան, Գ. Աթարբեկյան, Գ. Ալիխանյան և ուրիշներ), որոնք, հակառակ հեղկոմի նախագահ Ս. Կասյանի, անդամներ՝ Ա. Մռավյանի, Ա. Բեկզադյանի դիմադրությանը, վարում Էին ռազմական կամունիզմի և դասակարգային հակամարտությունները բորբոքելու քաղաքականություն։ 5 1921 թ. ապրիլի 8-ին, հարազատներին ուղղված նամակում, նկարագրելով ռազմաճակատի մի կողմից մյուսին անցնելու ժամանակ իր կրած դժվարությունները, Թումանայնը հիշատակում Է, որ Երևան Է հասել մարտի 20-ին (տե՛ս Եժ V, 457)։